In de polosport overheerst een sterk saamhorigheidsgevoel. Familie en vrienden van de spelers, van jong tot oud maken van iedere polowedstrijd een dagje uit. Het picknickkleed wordt uitgespreid, en het bezoek dat spontaan langskomt doet gezellig mee.
Dat voegt aan de sport een warmte en een intimiteit toe die ik, zonder het er direct dik bovenop te leggen, ook mijn werk wil meegegeven. Die kwaliteit kan op volle kracht komen wanneer het schilderij in de familiekamer hangt en onderdeel vormt van het huiselijk leven.

Ik werk volgens de ambachtelijke methode van het glaceren. Dat houdt in dat ik de verf laag over laag zorgvuldig aanbreng op het doek. Dat vergt een hoge intensiteit en een geconcentreerde aandacht, omdat een laag goed moet drogen voordat er een nieuwe overheen kan.

Die toewijding, naast een respectvolle toepassing van acryl- en olieverf vind ik belangrijk omdat je het terugziet in het resultaat: de kleuren worden met iedere laag voller en glansrijker. Je voelt de dieperliggende beweging, en dat weer brengt de geur, de worsteling en de onbevreesdheid van paard en ruiter tot leven. Daarnaast werk ik graag in pastelkrijt. Door dat medium slaag ik erin nog meer snelheid in de compositie te brengen.